Ararat Vadisi’nde yaşayanlar bayramlarda sofrayı bu tür pilavlarla zenginleştirirdi. 

Son anda misafirler masanın etrafında toplanıp, pilavın üzerine alkolü döküp ateşi yaktıktan sonra yemek odasının ışıkları söndürülürdü ve ev hanımı, ateş tepsisini masanın ortasına koyardı.

Neşeli şarkılar eşliğinde hazır bulunanlar, yemek zamanını sabırsızlıkla beklerlerdi. 

“Batı Ermenistanlı Papaz Her Zaman Pilav Yemez. Biline”

Bir Cevap Yazın