4- Müreffeh yaşam Batı Ermenistan’ın Amasya’daki Ermenilerin önemli özelliklerinden biri olarak kabul edilir. 

Amasya Ermenileri arasında ev hasreti çeken ya da fakir aile sayısı çok azdı. İş imkanları çoktu. Amasya’nın Ermeni nüfusunun çoğunluğunun uğraşı zanaattı.

Çok fazla çiftçi yoktu. El sanatları konusunda Ermeniler yetenekli zanaatkarlardı, bazı zanaatlar nesilden nesile miras kaldı. En büyük sayı ise terzilik, demircilik, marangozluk, kunduracılık, çulhacılık ve sac atölyeleridir. İyi sulanan bir yer olan Amasya’da birçok un değirmeni de vardı. Şehirde ipek fabrikaları mevcuttu. Zanaatkarlığın yanı sıra bahçecilik ve diğer tarım işleri de kent ekonomisinin önemli kollarıydı.

Amasyalılar, komşu kasaba ve köylerin sakinleriyle aktif ticaret yaparlardı. Amasya, hamur işleri ile ünlüydü. Tereyağı ve cevizle yapılan çörekler, nohutlu ve cevizli denilen çörekler ile Gağant gecesine özel boğoça çeşitleri de meşhurdu.

Esnaf sayısı hakkında verilen bilgiler, Soykırım olan ARMENOSİD öncesi duruma atıfta bulunmaktadır.

“ARMENOSİD’i Unutma, Unutturma”

https://www.houshamadyan.org/arm/mapottomanempire/sivasvilayet/sandjakofamasya/economy/trades.html