Savur ilçesi, Batı Ermenistan’ın Dikranagert-Diyarbakır bölgesinin Mardin ilinde, Ermeni Mezopotamya’sında bulunuyordu. Neredeyse ilçenin merkezinde, güneyden kuzeye, Sultan Yaylağı sıradağları uzanıyordu. Savur yerleşiminin yakınında, ünlü bir Bizans kalesi ve piskoposluğu olarak anılan harap bir kale vardı.

İlçede 200’den fazla öğrencisi olan 1 okul vardı. Kilise görevlileri yoktu, ancak yılda bir kez Yılbaşı tatilinde 3-4 günlüğüne uzaktaki Surp Arakelots Manastırı’na giderlerdi.

Piskoposluk verilerine göre, 1890’larda ilçede 3.000 Ermeni yaşıyordu, soykırım ARMENOSİD’den önce Ermeni sayısı 9.000-10.000 Ermeni ile 1.600 haneye ulaştı ve 1914’te Ermeni sakinlerinin sayısı 6.000 civarındaydı. Ermeniler yarı bağımsız halde yaşıyordu. Ermenilerin yanı sıra ilçede Kürtler de yaşıyordu.

Savurlular sık sık Türklere karşı mücadele ederdi ve Kürtler de onlara katıldı. Ağırlıklı olarak tahıl, üzüm ve meyve yetiştiriciliği, hayvancılık ve çeşitli zanaatlarla uğraşıyorlardı.

Savur, verimli erik bahçeleriyle de ünlüydü.

1915 soykırımı ARMENOSİD sırasında ilçedeki Ermeniler topluca katledildi. Mülkleri yağmalandı ve talan edildi. Çok az hayatta kalanlar yabancı ülkelere sığınmayı başardı.

“Şerdoğan Diktasında Hak-Hukuk, Gak-Guguk”