Avag Vank köyü, Batı Ermenistan’ın Karin eyaletinin Kamakh ilinde bulunuyordu. 

Köyde aynı adı taşıyan Avag Vank manastırı bulunuyordu. Manastır 13. yüzyılın başında önemli bir yazı ve sanat merkezi haline geldi, günümüze dek 1201 yılında basılan iki resimli İncil ve 1200-1202 yılları arasında oluşturulan ünlü el yazımı parşömen “Mşo Carındir” adlı  kitap korundu. 13. yüzyılın başlarında manastırın dört kilisesi vardı: Surp Astvatsatsin, Surp Thaddeus, Surp Karapet ve Surp Stepanos. 1230 yılından bu yana Celaleddin çetelerinin tahribatı sonucu Avag Vank Manastırı ziyaretçilere kapandı. 14. yüzyılda Rahip Movses Yerznkatsi’nin çabalarıyla yeniden açıldı ve yükseköğretim kurulu haline geldi. 1460’lı yılların başında başpapaz Hovhannes Hamşentsi himayesinde üniversiteye dönüştürülmüştür. 

1915 yılına kadar büyük manastırın bir kütüphanesi, geniş arazileri, bahçesi, ormanı ve değirmeni vardı. Kompleksinden yarı yıkılmış üç kilise korunmuştur. Avag Vank Manastırı kütüphanesi ile 1915’e kadar ayakta kaldı.

İlçenin önemli gümüş, bakır ve demir madenleri vardı. Nüfus tarım, çiftçilik, tahıl, sebze, pamuk, meyve ağaçları ve üzüm yetiştiriciliği ile uğraştı.

20. yüzyılın başlarında, sadece Avag Vank köyünden değil, tüm Kamakh  ilçesinden 8.000’den fazla Ermeni yok edildi ve sadece az sayıda Ermeni, Batı Fırat’ın kıyılarında yer alan Liçk yerleşiminin yakındaki dağlara sığınmayı başardı. Daha sonra, 1917’ye kadar hayatta kalan önemli sayıda Ermeni, Yerznka’ya geçerek kendilerini kurtarabildi ve oradan Doğu Ermenistan’a ve başka yerlere sığındı.

Bugün köyde Kürtler ve onların yanında anavatanlarından hiç ayrılmamış Kürtleşmiş Ermeniler yaşamaktadır.

“Batı Ermenistan Mücadelede”