Ermeni Platosu’nun en yoğun Ermeni bölgelerinden biri, aslında Ararat vadisinin bir devamı olan Nahiçevan’dı. 1800’lerin ilk on yıllarında Rusya, Transkafkasya’daki Araks’ın sol yakasındaki bölgeleri İran’dan ele geçirdi. 1828’de Ruslar, Yerevan ve Nahiçevan Hanlıklarından ibaret Ermeni Bölgesi’ni oluşturdu. 

Bugüne kadar Nahiçevan hiçbir zaman 1918’in ortalarında Azerbaycan diye ilan edilecek olan devletin bir parçası olmadı. Aksine, Nahiçevan her zaman 1917’de Ermenistan Cumhuriyeti devletinin kurulduğu vilayetlerin bir parçası olmuştur.

1918 sonbaharında İngilizler İran’dan Transkafkasya’ya girdiler ve 1919’da belirleyici oldular. Ermenistan, İngiliz birliklerinin yardımıyla 1919 baharında Nahiçevan ve Kars’a girdi. Ancak, ateşkese rağmen Ermenistan, Nahiçevan’ı iki ay elinde tutabildi. Temmuz ayında Türk-Tatar saldırıları altında Nahiçevan’da kurulan Ermeni ordusunun bir kısmı imha edilmiş, diğer kısmı Şarur’a çekilmeyi başararak kurtulmuştu. Aralık 1919’da başta Agulis olmak üzere Nahiçevan’da Ermenilere karşı katliam gerçekleştirildi. Böylece Goğtan ve Nahiçevan Türk-Tatar yönetimi altına girdi ve Şarur, 1920 sonbaharına kadar Ermenistan’ın bir parçası olarak kaldı.

“Türk Faşizmi Görüldüğü Yerde Ezilmelidir”