Şarur ilçesi, Batı Ermenistan’ın Nahiçevan ilçesinden ayrılarak 1849 yılında kuruldu. 1875’te Şarur ovası, Vayots Dzor ile birlikte Şarur-Daralagyaz ilçesini oluşturdu. Daha önce 1747-1827 yılları arasında Nahiçevan Hanlığı’na, ardından Nahiçevan ilçesine dahil olmuştu. 1918-1920’de Ermenistan’ın ilk cumhuriyetine dahil oldu ve 1920’den itibaren Sovyet Ermenistanı (Daralagyaz) ile Nahiçevan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti arasında bölündü. Ermeniler ağırlıklı olarak Daralagyaz’ın dağlık bölgelerinde yaşıyordu. Şarur ovasında yedi Ermeni köyü vardı. 

Şarur’un yerli Ermeni nüfusu, Türk barbarları tarafından soykırıma tabi tutuldu ve bunun sonucunda nüfusun yüzde 70-80’i katledildi. Bölge 16 Mart 1921 tarihli  Rus-Türk anlaşmasına göre ödül olarak suçluya teslim edildi. Katliam 1918-20’de devam etti.

Köşe yazarı Mikael Ter-Avagyan “Joğovurd” adlı gazetenin 1920 yılının 20 Ekim tarihinde çıkan sayısında böyle yazdı: “…Şarur Ermenilerini Parçi köyünde topladılar. Orada Türkler,  din adamlarıyla birlikte Ermenilerin giysilerini çıkardı ve kızgın şişlerle vücutlarına haç işareti çizdiler. Doğmamış çocuğu anne karnından çıkardılar ve eti babasını yemeye zorladılar. Yaklaşık 700 Şarur sakinini Alişar köyü yakınlarında Yeraskh nehrine attılar. 6400 Ermeni’den ancak 300-350 kişi kaçmayı başardı. Şu anda Şarur’un Ermeni köyleri yıkılmış ve kül yığınlarına dönüşmüştür.”

“Batı Ermenistan Türk Barbarlarına Mezar Olacak”