Vahan Tekeyan, Konstantinopolis-İstanbul’un Ortaköy semtinde doğdu. Konstantinopolisi’in Nersesyan, Berberyan, Gedronagan okullarında okudu.

Vahan Tekeyan’ın eserlerinin Ermeni şiirinin zengin dünyasında, kendine has ve renkli bir yeri vardır. 

Soykırım ARMENOSİD’den tesadüfen kurtulmuş, geleceğe inancını yitirmemiş, neşe ve kahramanlık duygularını eserlerinde dile getirmiş en iyi Ermeni yazarıdır.

1905 İskenderiye’de “Şirak” dergisini kurdu. 1908 yılında Konstantinopolis’e taşıdı ve haftalık gazete olarak yayınladı. “Arev”, “Joğovurti Dzayn” ve diğer süreli yayınların editörüydü.

Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra yetimleri toplama işine katıldı, Konstantinopolis, Kıbrıs ve diğer yerlerdeki Ermeni milli okullarında öğretmen olarak çalıştı. 19. yüzyılın 90’lı yıllarında edebiyat alanına girdi. O, Batı Ermeni klasik şiirinin son büyük şahsiyeti ve Sürgündeki-Diaspora Ermeni şiirinin ilk büyük şahsiyetidir. İlk eseri 1894 yılında “Kesarya’da Gağand” Konstantinopolis-İstanbul’un “Hayrenik” gazetesinde yayınlandı.

1918’de Gece Yarısından Sehere Kadar” adlı kitabı, 1915’te Ermenilere karşı uygulanan soykırım ARMENOSİD dehşetini, yok edilen insanların, halkın psikolojisini açığa çıkarıyor.

Çeşitli bilimsel ve edebiyat makaleleri yazdı. Kahire’de vefat etti. 

1947 yılında onun adına Beyrut’ta dünyanın birçok Ermeni kolonisinde şubeleri bulunan “Tekeyan” adlı kültür derneği kuruldu.

“Batı Ermenistan Direniştedir”

Bir Cevap Yazın