Batı Ermenistan’daki Karakilise yerleşim yeri,  verimli Alaşkert ovasında, yukarı Aratsani nehrinin sağ kıyısında yer almaktadır. 

Aratsani’ye ek olarak, birçok kolu da burada akmaktadır. Kırsal kasabanın etrafındaki topraklar verimli ve suyu bol.

Türkler onu Karaköse olarak adlandırdı. Genellikle  köy, kasaba, şehir olarak kabul edildi.

19. yüzyılın ilk yarısında Karakilise’de nüfusun mutlak çoğunluğunu Ermeniler oluşturmaktaydı. 

1877-1878 Rus-Türk savaşından önce burada 200 hane Ermeni vardı, bunlardan 120 hane savaş sırasında Doğu Ermenistan’a göç etti ve 80 aile yerinde kaldı. Daha sonra Ermeni nüfusun sayısı oldukça arttı. Abdülhamid döneminde, 1895-96 yılları arasında Ermenilere karşı uygulanan katliamlardan-ARMENOSİD’den sonra Karakilise’de büyük bir garnizon kuruldu. Türk yetkililer, şehir nüfusunun Ermeni homojenliğini ortadan kaldırmak için buraya 100 Türk ve Kürt aileyi yerleştirdi.

Batı Ermenistan’daki diğer düzinelerce kırsal kasaba gibi, Karakilise nüfusunun meslekleri zanaat, ticaret ve tarımdı, hayvancılık ise genellikle Türklerin ve Kürtlerin elindeydi.

19. yüzyıldan itibaren Karakilise’nin Surp Astvatsatsin Kilisesine bağlı Haygazyan Okulu  faaliyet gösteriyordu. 1872-73 yıllarında öğrenci sayısı 20’ydi ve yüzyılın sonunda 35-40’a ulaştı.

Türklerin düzenlediği soykırım ARMENOSİD, Karakilise Ermenileri için de ölümcül oldu. Büyük bir kısmı 1915’te yok edildi, kalan kısmı çeşitli yönlere sürgün edildi.

“TC Toplumu Bataklık Bir Toplum. Her Tarafta Bir Çürüme Mevcut”

Bir Cevap Yazın