Bugün şair Bedros Duryan’ın doğum günü. Gerçek soyadı Zımbayan olan Bedros Duryan, 20 Mayıs 1851’de Konstantinopolis’te doğdu.

1867’de Üsküdar Semineri’nden mezun oldu. Bir eczacının öğrencisi oldu, yazar, ev öğretmeni, aktör olarak çalıştı. Şiirler, oyunlar yazdı politika yazarı ve tercüman olarak faaliyet gösterdi.  Victor Hugo’nun, “Kral Eğleniyor”, Shakespeare’in, “Macbeth”, gibi pekçok  diğer eserleri çevirdi.

19 yüzyılın tarihsel geçmişini tasvir ederken halkın krallara ve bakanlara karşı protesto ve nefretini dile getiren ilk Ermeni yazarıdır. Tarihi-yurtsever trajedi konusunu reddederek, 1871’de “Tiyatro ya da Sefiller” adlı dramasını yazdı. Kamu yaşamındaki yoksulluk ve sefaleti görerek ahlaki ve psikolojik sonuçlarını gösterdi.

1871’in başlarında, şairin ölümcül hastalığı olan ilk tüberküloz belirtileri ortaya çıktı. İlk başta dikkat etmiyor ve eserler yaratmaya devam ediyordu. En iyi şarkılarının çoğu aynı yıl içerisinde oluşturuldu.

O günlerde “Bir şair ölümden korkmaz, herkes ölümsüz olsaydı ve ben sadece ölümlü olsaydım, o zaman üzülmeye hakkım vardı” diye yazdı.

Ama şair, ne kadar ölümden korkmadıysa da, aynı yılın sonunda yatağa bağlandı. Ertesi yıl, 21 Ocak 1872’de şair Konstantinopolis’te hayatını kaybetti. 

İlk kitabı ölümünden sonra yayınlandı. Duryan, ölümünden bir gün önce “Değerimi bilemediler, ama beni arayacaklar” sözünü söyleyecekti.

O, Ermeni şiirinde derin bir iz bıraktı. Onun şiirleri düzinelerce dile çevrildi.