Ünlü şair, nesir yazarı, publist, Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Bilimler Akademisi akademisyeni Avetik İsahakyan, 1875 yılında Aleksandropol’da doğdu. Eçmiadzin Gervorgyan İlahiyat Okulu’nda okudu ve 1893’te Leipzig Üniversitesi’ne serbest bir dinleyici olarak girdi.

Edebi faaliyetinin yanı sıra, genç yaşlarından itibaren siyasi faaliyetlerde de bulundu.

Jön Türklerin Batı Ermenistan’ın özerkliği konusundaki vaatlerine hiç inanmayan İsahakyan,  Ermenistan’a yönelik Pan-Türkizm tehdidinin Türkiye’nin sponsoru olan Alman İmparatorluğu tarafından önlenebileceğini varsayarak Berlin’e gitti ve bir dizi Alman entelektüel ile Alman-Ermeni Cemiyeti’nin kuruluşuna katıldı.

Birinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesi ve Ermenilere karşı uygulanan soykırım, İsahakyan’ın  Ermenileri yok etmeyle ilgili Jön Türklerin korkunç politikası hakkındaki  tahminlerini doğruladı.

Savaştan ve soykırımdan sonra İsahakyan, Ermeni halkının trajik kaderi ve kahramanca kurtuluş mücadelesini yansıttı. Şair, Ermenilere yapılan soykırımı suçlayan “Beyaz Kitap” adlı kitabı yazmaya başladı. XIX yüzyılın sonu ve XX yüzyılın başlangıcında İsahakyan’ın maalesef bitmemiş olan geniş çaplı romanı “Usta Karo” Ermeni siyasi hayatının ve Ermeni Sorununun eşsiz bir panoraması olacaktı. Büyük Varbed İsahakyan, “Usta Karo” Ermeni meselesinin çözüldüğü gün tamamlanacak” demişti.

1946’da SSCB Devlet Ödülü’nü aldı, 1946-1957 yılları arasında Ermenistan Cumhuriyeti Yazarlar Birliği’nin başkanıydı.

Avetik İsahakyan 17 Ekim 1957’de Yerevan’da vefat etti.