1895-1896 Zeytun isyanı, Ermenilerin Hamidiye Katliamlarına verdiği yanıttı. 

Ermenilerin meşru müdafaa gücünü kırmak için hükümet bu bölgenin boyunduruk altına alınmasını önemsedi. Bu durumu fark eden Ermeni milli güçleri, özellikle Hınçaklar, dağlık bölgeyi güçlendirmek için önlemler aldı.

1895 yılının yaz aylarında Hınçak olan Garun Ağasi (Karapet Tur-Sarkisyan),  Muş’tan Mkho Şahen (Mkhitar Seferyan) ve diğerler Zeytun’a taşındı. Nazaret Çavuş (Noraşkharhyan) ayaklanmanın fiili lideri oldu.

75 yaşındaki Ghazar Şovroyan ve Ağasi önderliğindeki Zeytun halkı Ekim ayı başında ayaklanma başlattı.

16 Ekim günü şafak vaktine kadar 700 kişilik Türk garnizonu silahsızlandırdılar, 600 tüfek, iki Alman topu ve büyük miktarda diğer mühimmatı ele geçirdiler. İsyancıların kırmızı bayrağı “Zeytun’un Bağımsız Hükümeti” yazısıyla kışlalara asıldı. Ağasi başkanlığında bir Zeytun geçici hükümeti kuruldu.

Kasım 1895’te iki Türk ordusu Zeytun’a hareket etti. Aralık ayı başındaki eşit olmayan çatışmalarda Ermeniler düşmana ağır kayıplar verdiler. Düşman binden fazla kayıp vererek geri çekildi.

Zeytun’un bu kahramanca savaşının haberi ayrıca Avrupa’ya ulaşır. 30 Ocak 1896’da büyük güçlerin müdahalesiyle Halep’te barış anlaşması imzalanır.

Türk ordusu vilayeti terk etti, Ermeniler affedildi, canları ve malları güvence altına alındı.

Ermeni askeri tarihinin görkemli sayfalarından biri Zeytun’un bu kahramanca ayaklanmasıdır.