Vahram Alazan (Gabuzyan) 1903 yılında Batı Ermenistan’ın Vaspurakan eyaletinin Van şehrinde doğdu. İlköğrenimini doğum yer olan Arark mahallesine bağlı köy okulunda aldı.

Alazan, Ermenilere karşı işlenen soykırımın trajedisini bizzat görmüş ve yaşamış, ailesiyle birlikte Yerevan’a sığınmış, okulun yanı sıra tipografide de uzmanlaşmıştı.

Vahram 1918’de “Urartu” matbaasında dizgici çırağı, 1921’de ise “Sovyet Ermenistan” gazetesinde dizgici olarak çalıştı. Vahram Gabuzyan imzasıyla ilk şiiri “Kızıl Zafer” çıktı.

Daha sonra şiirleri, kısa öyküleri ve başka edebiyat esereleri “Alazan” imzasıyla basında yayınlandı.

1922’de yazarın ilk kitabı “Yılların Oyunu” başlıklı şiiri yayınlandı. Bu yıllarda Alazan edebi ve siyasi hayata aktif olarak katılır.

1922 yılında “Avangard” gazetesinin kurucularından biri, “Edebiyat gazetesi”nin 1932-1936 yılları arasında editörü oldu. Vahram Alazan, 1935’te Paris’te düzenlenen Birinci Uluslararası Kültürü Koruma Kongresi’ne katılma şansına erişti.

1936 yılında, Troçkist, milliyetçi, karşı devrimci, Beria’ya suikast girişiminde bulunan bir grubun üyesi olarak ve diğer benzer temelsiz suçlamalarla 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

1946’da Sovyetler Birliği’ndeki düzinelerce hapishanede cezasını çektikten sonra memleketine döndü. Fakat, eski bir siyasi tutuklu olarak Yerevan’da yaşamasına izin verilmiyor ve Aştarak’a sürgün ediliyor.

Burada Alazan, statüsü ve dayanılmaz yaşam koşullarına rağmen Berç Broşyan adlı Müze Evi kurmayı başarır. 1949’da yukarıda belirtilen asılsız suçlamalarla bu kez müebbet hapisle Sibirya’ya sürüldü.

1954’te tamamen beraat edildikten sonra memleketine döndü, ancak hapishanelerde ve sürgünlerde çektiği acıları sonuçsuz kalmadı. Felç geçirerek ölümüne kadar on yıl 1956’dan 1966’ya kadar yatalak kaldı.

Vahram Alazan 17 Mayıs 1966’da vefat etti ve şehir panteonuna defnedildi.