Bizim soyadlarımız

  • by Western Armenia, Ocak 27, 2024 in Tarihsel Miras
34 görüntüleme

Geçtiğimiz günlerde Azerbaycanlılar, 400'den fazla modern Ermeni soyadının Azerbaycan kökenli olduğunu iddia ederek "sansasyonel" bir açıklama daha yaptı.

Böylece geleneksel olarak Ermeni müziğini, mutfağını, kültürel ve tarihi eserlerini sahiplenen Azerbaycanlılar, daha da ileri giderek Ermeni soyadlarını da sahiplenmeye karar verdiler. 

Azerbaycanlıların geçen yüzyılın başında yapay olarak yaratıldığı, 1936 yılında Joseph Stalin'in vasiyetiyle adını alan bir millet olduğu, Azerbaycanlılar da dahil olmak üzere hiç kimse için bir sır değil. Ve bugün Azerbaycanlılar, varlıklarını haklı çıkarmaya (ve belki de "antik" olduklarını kendi kendilerine kanıtlamaya) çalışarak, bölgede kalan Ermenilerin, Lezgilerin, Gürcülerin, Avarların, Talışların, Udilerin ve Tatların tarihi ve kültürel mirasına aktif olarak el koyuyorlar. Azerbaycanlı bilim insanları ve politikacılar yabancıyı sahiplenme konusunda o kadar ustalaştılar ki, uydurdukları yalanlara kendileri de inanmaya başladılar. 

Batı Ermenistan TV, "Bizim Soyadlarımız" dizisiyle, Enver'in 1916'da Ermenice konuşmayı bile yasaklayan meşhur fermanı sonrasında Türk askeri Hüseyin Avni Bey'in söylediği sözleri hatırlatıyor.

"Ülkemizin sahibi olmak istiyorsak en küçük köyün bile adını Ermenice, Rumca bırakmak yerine Türkçe yapmalıyız. Böylece ülkemizi renklerimize boyayacağız.”

Azerbaycan, Kafkasya'da pan-Türkizmin askeri üssü olarak Türk politikasıyla birleşen çeşitli etnik grupların toprakları olarak adlandırılabilir. Bu etnik grupların birçoğu, Ermenilerle yakın kültürel ve dini bağları olan eski bir devlet olan Kafkas Albanlarının etnik grubunun torunlarıdır. Kural olarak Azerbaycan topraklarındaki yerli etnik gruplar ayrı bölge ve şehirlerde sıkı bir şekilde yaşamakta, ancak Azerbaycan'ın asimilasyon politikasının bir sonucu olarak sayıları her geçen yıl azalmaktadır. 

Yerli etnik grupların hakları sistematik olarak ihlal ediliyor. Ulusal kimliklerinin her türlü açık tezahürüne "ayrılıkçılık" denir.

Örneğin, yerli halkların ikamet ettikleri yerlere kendi ana dillerinde tabela asma hakları yoktur, kendi ulusal okulları veya kültür merkezleri yoktur ve yerel yönetimlerde yerli halkların ulusal azınlığının bir temsilcisini neredeyse hiç bulamazsınız. 

“Batı Ermenistan Barbar Türk İşgalcilerine Karşı Mücadelede”