Sayın Başkan, bu tartışmayı düzenlediğiniz için size teşekkür etmeme izin verin. Batı Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Konsey Başkanı Armenak Abrahamyan, Cenevre’de yerli halkların haklarına ilişkin bilirkişi mekanizmasının 17. oturumunda konuşmasına böyle başladı.
Birinci Dünya Paylaşım Savaşı’nın ardından 1920 yılında Müttefik ve Birleşik Kuvvetler tarafından imzalanıp uygulamaya konulan Sevr Antlaşması sonucunda Türkiye’nin Batı Ermenistan’daki yerli Ermenilere uygulanan soykırım-ARMENOSİD’i, Ermeni devletini ve onun egemenliğini tanıdığını kaydetti.
Bu tahkim kararı 22 Kasım 1920’de Amerika Birleşik Devletleri Başkanı tarafından imzalandı.
Konuşmasına devam eden Ulusal Konsey Başkanı Armenak Abrahamyan, 1921’den bu yana Batı Ermenistan’ın yerli bir devlet olarak, Türkiye ve Bakü tarafından, 1974’ten bu yana da Kuzey Kıbrıs gibi, işgal altında olmaya devam ettiğini vurguladı.
ABD Senatosu, 19 müttefik ve birleşik güç tarafından imzalanan bu uluslararası barış antlaşmasına dayanarak, Yüksek Konseyin talebi üzerine, Amerika Birleşik Devletleri’nin 28. Başkanı Woodrow Wilson’a Batı Ermenistan ile Türkiye arasındaki sınır meselesinde hakemlik yapma yetkisi veriliyor.
Tüm yerli halkların yerli devletlerin ulusları olmayı arzulayıp arzulamadıkları sorusunun şu şekilde cevaplanabileceğini ekledi:
Yerli halklar, devletlerinin tanınmasıyla bir millet haline gelmişlerdir ve bu statüyü savunurlar.
Yerli halklar, BM Bildirgesi ve diğer yasal düzenlemelere dayanarak haklarını tanıyan devletlerde yaşıyor.
Yerli halklar, devletlerinin tanınmasıyla millet olmak isterler.
Batı Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal Konsey Başkanı Armenak Abrahamyan’a göre bu durumların Birleşmiş Milletler tarafından ilgili yasal belgelere dayalı olarak dikkate alınarak haklarının gözden geçirilmesi gerekiyor.
Bu konularda uzmanlık mekanizmasını tamamlayacak bir komisyonun oluşturulması, bu hakların hayata geçirilmesi süreci çerçevesinde Yerli Halklar Hakları Bildirgesi’nin devamı olacaktır.
“Batı Ermenistan Eğitimsiz Vahşi Türk İşgalcilerine Karşı Mücadelede”