Peder Ararat Poghosyan, “Gerçekler değişmezdir. Sayılar konuştuğunda Artsakh’ın Ermeniliği tartışmaya açık değildir” başlıklı bir yayın yayımladı.

“Artsakh bizim değildi” iddiası belgesel gerçeklerle çelişiyor. Yüz binlerce Ermeni on yıllarca ve yüzyıllarca bir bölgede yaşamışsa, yüzlerce Ermeni kilisesi, okulu, öğretmeni, cemaati ve kültürel kurumu faaliyet gösteriyorsa, o bölgenin Ermeni kimliğini inkar etmek, tarihi gerçeklere büyük bir saygısızlıktır.

İşte gerçekler:

Demografik veriler

• 1851: Artsakh’ta 51.000 Ermeni, 203 yerleşim yeri kaydedildi

• 1886: 193.000 Ermeni, bunların 20.000’i sadece Şuşi’de yaşıyordu

• 1893/94: 126.026 Ermeni (22.052 hane)

1909: 190.000 nüfus, 226 köy

• 1922: Savaşlar ve katliamlardan sonra bile: 63.752 Ermeni

• 2015: 151.000 Nüfus

Şuşi’nin Ermeni Nüfusu

• 1851: 7.692

• 1886: 20.000

• 1893: 21.000

• 1897: 14.420

• 2009: 3.900

• 2020: 4.100

Eğer “yaşamasaydık”, Şuşi nasıl on binlerce Ermeni tarafından iskan edilmiş olurdu?

Eğitim Hayatı

• 1893/94:

– 17 kilise okulu

– 46 öğretmen

– 1.686 öğrenci

• 1909:

– 68 okul

– 102 öğretmen

– 4.586 öğrenci

Bu rastgele bir varlık değil. Bu, organize bir Ermeni eğitim sistemidir.

Kilise ve Maneviyat Yaşam

• 1893: 215 faal kilise

• 1909: 221 kilise

• 1914: 222 kilise ve manastır

Rahipler

• 1851: 214

• 1893: 229

• 1909: 219

• 1914: 180

Yüzlerce kilise ve yüzlerce din adamı boş bir alanda ortaya çıkmaz.

Artsakh’taki Ermeni kurumlarının sürekliliği

• 2004: 17 faal kilise

• 2016: 49

• 2018–2020: 66 kilise ve manastır

Tarih, ifadelerle değil, gerçeklerle değerlendirilir.

Artsakh’ta Ermeniler sadece yaşamakla kalmadılar, aynı zamanda inşa ettiler, öğrettiler, dua ettiler, bir topluluk kurdular, bir okul işlettiler ve bir şehir geliştirdiler. köy.

Bu nedenle, “Artsakh nasıl bizim oldu?” sorusu sorulduğunda, cevap istatistiklerle verilir: 190.000 Ermeni nüfusu, 226 köy, 221 kilise, 68 okul, 4.586 öğrenci, 102 öğretmen ve Şuşi’de on binlerce Ermeni.

Peder Ararat şöyle yazdı: “1851’den 2020’ye kadar olan belgelerde yüzlerce Ermeni yerleşimi, 190.000’e kadar Ermeni, onlarca okul, binlerce öğrenci, öğretmen ve yüzlerce kilise belgelendiğinde, “Artsakh Ermeni değildi” iddiası sayıların ağırlığına dayanamaz, çünkü tarih gerçeklerle değerlendirilir ve gerçekler açıktır: Artsakh, söylemlerle değil, orada yaşayan, onu yaratan ve varlıklarıyla o toprakları binlerce yıl boyunca Ermeni olarak koruyan Ermeni halkının yaşamlarıyla Ermeni olmuştur.”