Cezire Ermenilerinin mevcut durumu ve karşılaştığı zorluklar. Ras-ul-Ain

  • by Western Armenia, Mayıs 31, 2024 in Toplum
29 görüntüleme

Ras ul-Ain, Hasiçe eyaletinin kuzey bölgesinde, Türkiye'nin işgal ettiği Batı Ermenistan sınırında yer alan kırsal bir kasabadır.

1915'te Ermenilere yapılan soykırım-ARMENOSİD’in ardından Der Zor gibi Ermeni halkının sığınaklarından biri haline geldi. Burada vesayeti Dr. Hovhannes Saatçiyan liderliğinde bulunan Azg Nahatakaz anaokulu yanı sıra Ermeni kilisesi Surp Hagop kilisesi faaliyet gösteriyordu.  

Suriye savaşı öncesinde, 2011'de soykırım-ARMENOSİD sonrasında buraya yerleşen ve huzurlu bir hayat süren Ermeni ailelerin sayısı 14'e ulaştı; bunların bir kısmı esnaf, bir kısmı çiftçilik, bir kısmı da elektrikli aletlerin tamiri ile uğraşıyordu.

Kadınlar ev hanımıydı. Çocuklarının Ermenice yetiştirilmesiyle meşguldüler. Bazıları Ulusal Kolej'de öğretmenlik yapıyordu. Srbun adında bir eczacı, çeşitli bitkileri kullanarak reçeteler hazırlıyordu. Ras ul-Ain’daki Surp Hakop Kilisesi'nin geçmişte kendi rahibi vardı ancak nüfus azaldıkça kilisenin kendi ziyaretçi rahibi Hasiçe’nin Surp Hovhannes kilisesinin papazı Mesrop Bedrosyan mahalle sakinlerinin manevi ihtiyaçlarını karşılamak için o kiliseyi ziyaret ediyor. 

Daha sonra babasının rahatsızlığı nedeniyle yerine Kamışlı'nın ruhani papazı rahip Berberyan yine misafir rahip olarak atandı. Suriye savaşı sırasında silahlı terörist gruplar şehre iki kez saldırıp ele geçirdiler ve ilk ele geçirmeden itibaren tüm Ermeni aileler umutsuzca Ras ul-Aine'den kaçarak Cezire'nin çeşitli bölgelerine yerleştiler. 

Neyse ki şehrin ilk ele geçirilip kurtarılmasının ardından oraya gidip durumu inceleme fırsatımız oldu. Duvarlarında kurşun izleri bulunan Ulusal Koleji ziyaret ettik. Şükürler olsun ki hasar bir şekilde katlanılabilir olmasıdır. Ayrıca kilisenin girişine yakın bir yerde çakıl taşlarıyla dolu bir delik gördük: Görünüşe göre bir mayın ya da bomba patlamıştı.

Ne yazık ki kısa bir süre sonra Ras ül-Ain Ekim 2019'da tekrar Türkiyeli teröristler tarafından işgal edildi ve bugüne kadar işgal altında kalmaya devam ediyor.  Şu anda orada Vrej Keşişyan’ın dışında hiçbir Ermeni ikamet etmemektedir. Karısı ve çocuklarının Hasiçe'ye taşınmasına rağmen özverili ve isteyerek orada yaşamaya devam ediyor. Doğduğu yerin dışında yaşayamayacağı konusunda ısrar etti. Kiliseyi ve Milli Okulu denetler ve Cezire papazı Levon Yeğiayan ve okul yetkilileriyle birlikte sürekli temas halindedir.         “Batı Ermenistan Eğitimsiz Vahşi Türk İşgalcilerine Karşı Mücadelede”