Հայ վաճառականներն առաջին անգամ Նիդերլանդներում և Բելգիայում  հայտնվեցին 12-րդ, 13-րդ և 14-րդ դարերում, երբ հոլանդացի վաճառականները ժամանեցին Կիլիկիա, իսկ ցածր  երկրներում բացվեցին հայկական առևտրական տներ։ Հայերը գորգեր, ներկանյութեր, բամբակ և համեմունքներ էին բերում Հայաստանից ։ Հայերը հիշատակվել են Բրյուգե քաղաքում, որը ժամանակին հոլանդական նավահանգիստ էր, XII դարում։ Ավելի ուշ՝ 1345 թվականին, հայերին թույլատրվել է գորգեր վաճառել Բրյուգեի եկեղեցու դիմաց։ 1478-ին հայերը այդ քաղաքում հիմնել են «Ազգային Հոսթել» հոսփիս: Նաև Բրյուգեում հայ վաճառականներն ունեին իրենց առևտրային կենտրոնները, որտեղ արևելքից ներկրում էին բամբակյա իրեր, համեմունքներ, օծանելիք և այլ նյութեր, իսկ  եվրոպական ապրանքներ՝ արտահանում արևելյան շուկաներ։ Նրանց ներկայությունը շարունակվեց մինչև 15-րդ դարը, մինչև Բրյուգեն կորցրեց իր կարևորությունը՝ որպես առևտրային նավահանգիստ: