https://www.facebook.com/peopleofar/videos/1301689417672664

Մեծ կայսրությունների ստվերում գոյություն ուներ մի աննկատ, բայց հզոր թագավորություն՝ Ուրարտուն, որը դարերի ընթացքում դարձավ անօրինակ ուժի և նորարարության խորհրդանիշ:

Հիմնված մ.թ.ա. 9-րդ դարում, Ուրարտուն ոչ միայն թագավորություն էր, այլև անառիկ բերդերի և մշակույթի կենտրոն՝ փայլուն կերպով ցուցադրելով իր ժողովրդի մեծարժեք ստեղծագործական ոգին: Տուշպայում՝ ժամանակակից Վան քաղաքին մոտ, ուրարտացիները կառուցում էին ամրոցներ, որոնցում կիրառվում էին քարե ճարտարապետության ժամանակակից լուծումներ՝ այդ դարաշրջանի համար իսկապես առաջադեմ և աննախադեպ երևույթ։

Թշնամություն ունենալով Ասորեստանի նման հզոր հարևանի հետ, ուրարտացիները դարեր շարունակ պայքարում էին կայսրությունների ուժերի դեմ՝ աներեր պահպանելով իրենց անկախությունն ու ինքնությունը: Սակայն ժամանակի ընթացքում թագավորության փառքը մոռացվեց, ավերակները թաղվեցին հողի մեջ, և ուրարտացիների հիշատակը դադարեց գոյություն ունենալ պատմական աղբյուրներում:

Միայն 19-րդ դարի հնագիտական հայտնագործությունների շնորհիվ են Ուրարտուի գաղտնիքները նորից բացահայտվել՝ բացելով այս հնագույն թագավորության առեղծվածային էջերը: Իսկ վերջին տարիներին իրականացված գենետիկական հետազոտությունները ապացուցում են, որ ժամանակակից հայերը ուրարտացիների ամենամոտ ժառանգներն են: Harvard AADR տվյալների բազայի և G25 վերլուծության համաձայն՝ հայերն ունեն ուրարտացիների հետ ամենամոտ գենետիկական կապը:

Այսօր, երբ ուսումնասիրությունները նոր լույս են սփռում Ուրարտուի անցյալի վրա, նոր ուժգնությամբ է ամրապնդվում այն գաղափարը, որ այս հզոր թագավորությունը սերտորեն կապված է հայ ժողովրդի հետ: Հնագիտական բացահայտումները և գենետիկական վերլուծությունները միասին վերակենդանացնում են Ուրարտուի փառահեղ պատմությունը՝ այն դարձնելով ժամանակակից հայերի ինքնության անբաժանելի մասը:

Ուրարտուի ժառանգությունը վկայում է ոչ միայն հայ ժողովրդի հնագույն արմատների մասին, այլև հաստատում է նրանց յուրահատուկ մշակութային և քաղաքակրթական ավանդը աշխարհի պատմության մեջ: