Այս օրը՝ ճիշտ տասը տարի առաջ, ընդունվեց Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Սահմանադրությունը՝ հիմնված 1920 թվականի ամբողջական հայկական պետության միջազգային իրավական ճանաչման վրա, որի շարունակող պետությունը Արևմտյան Հայաստանն է։
Կցանկանամ հիշեցնել, որ մեր պետության իրավական ճանաչումը պատմական իրադարձություն էր, որին միացավ նաև նախագահ Վուդրո Վիլսոնի իրավարար վճիռը, որով սահմանվեց 1920 թվականի հայկական պետության և Թուրքիայի միջև սահմանը։
Մեր Սահմանադրությունը հիմնված է անհերքելի իրավական հիմքերի վրա, և ես կոչ եմ անում ամբողջ ազգին՝ տիրապետելու դրան։
1920 թվականի հայկական պետության ճանաչման հարցը երկար ժամանակ դիտավորյալ կերպով թաքցվել և կեղծվել է մեր ժողովրդի համար։ Ազգային պատմության այս գիտելիքը նաև ամբողջությամբ շրջանցվել է աշխարհի հայկական դպրոցներում։
Մեր զավակները սովորել են միայն, որ մնացել է այս փոքր տարածքը՝ Խորհրդային Միության փլուզումից ծնված, որը ինքն իրեն վերագրեց «Հայաստան» անունը՝ Արևմտյան Հայաստանի տարածքը վերածելով պատմության աննշան մանրուքի, մինչդեռ՝
Արևմտյան Հայաստանի տարածքի վրա է ծնունդ առել աշխարհի առաջին պետություններից մեկը՝ իր բնիկ ազգով, որն ունի ավելի քան 10.000 տարվա պատմություն։ Այս տարածքի վերաբերյալ են նաև գլխավոր դաշնակից տերությունների արտահայտությունները՝ հօգուտ 1920 թվականի հայկական պետության ճանաչման։
Միևնույն ժամանակ, մեր պատմության կեղծարարները տոնել են և դեռ շարունակում են նշել այսպես կոչված «անկախությունը» մայիսի 28-ին, որը իրականում ադրբեջանական ազգային անկախության տոն է։
Առանց Արևմտյան Հայաստանի, Երևանի վարչակարգը իրականում չի հիմնվում որևէ իրավական հիմքի վրա և ամեն կերպ փորձում է ստեղծել իր համար իրավական վստահության պատրանք։
Այդ միջոցներից մեկն էլ «Արևմտյան Հայաստան» եզրույթի ջնջումն է, մինչդեռ ցեղասպանությունից փրկված հայ ժողովրդի 80 տոկոսը սերում է Արևմտյան Հայաստանի տարածքից, և նույնիսկ Երևանի վարչակարգի սահմանադրությունը չէր կարող գոյություն ունենալ առանց Արևմտյան Հայաստանի շնչի։
Հայ ազգին վերաբերող բոլոր իրադարձությունները բխում են Արևմտյան Հայաստանից։
Մշակութային դաշտում՝ Կոմիտաս վարդապետից մինչև Ազնավուր, Արևմտյան Հայաստանի զավակների երգն ու երաժշտությունն է, որ հնչում է ամբողջ աշխարհում և մեր եկեղեցիներում։
Մարտական աշխարհում, որտեղ Միսաք Մանուշյանն է որպես ուղենիշ, Արևմտյան Հայաստանի որդիներն էին, ովքեր ընկան պատվո դաշտում՝ երկու համաշխարհային պատերազմների ընթացքում։
Հայ ազգը բնիկ ժողովուրդ է, և իր նախնիների հողի վրա ինքնորոշման իրավունքը ենթակա չէ բանակցության։
Նրա պետական կառուցվածքը և հանրային իշխանությունների կազմակերպումը՝ իր Ազգային Սահմանադրության միջոցով, կազմում են նրա գոյության հավերժության պայմանները։