Genç Türkler ve Kemalistlerin soykırım politikası sadece Ermenilere değil, Osmanlı İmparatorluğu’nun diğer Hristiyan halklarına, Yunanlara ve Asurlulara da yöneltilmişti. 1913-1914 yıllarında gerçekleştirilen Yunan sürgünü, Ege kıyılarını ve diğer bölgeleri Yunan nüfusundan arındırmayı amaçlayan bir devlet programıydı. Yunanlar sürgüne, ekonomik baskıya ve toplu katliamlara maruz bırakıldı. Hem Ermeniler hem de Yunan erkekler, binlercesinin öldüğü çalışma taburlarına alındı.

1915’ten itibaren, “yeniden yerleşim” adı altında sürgünler ve mülklere el koymalar devam etti. Bu politika, insanlık tarihinin en kötü suçlarından biri olan Ermenilere Karşı İşlenen Soykırımı’na da yol açan aynı soykırım programının bir parçasıydı.

Ermeni, Yunan ve Asur soykırımlarının hatırası her zaman korunmalıdır, çünkü tarihin hafızası yeni soykırımları ve insanlığa karşı suçları önlemek için önemlidir.