«Լորիկ» մարդասիրական հիմնադրամի միտքը ծնած է 44-օրուայ պատերազմի ժամանակ։ Ես միշտ ցանկացեր եմ վերադառնալ հայրենիք, հայրենադարձ ըլլալ։ Պատերազմին, ամէն ձեւով կը փորձէինք օգնել մարդոց։ Երբ Նոյեմբեր 9-ին ստորագրուեցաւ այդ համաձայնագիրը, որոշեցինք շարունակել հիմնադրամի աշխատանքը ու գացինք Արցախ։ Ճիշդ այնտեղ հիմնեցինք «Լորիկ»-ը։
Ես ու կինս Արցախի հայաթափման ժամանակ ունեցանք մեր երկրորդ զաւակը՝ ռմբակոծութեան տակ։ Այնուհետև բոլորին հետ տեղահան եղանք Արցախէն»,- ըսաւ մեր զրուցակիցը։
Ան նաև նշեց, որ Արցախը միշտ պիտի ըլլայ հայկական։
«Արցախցին պիտի վերադառնայ, Արցախը նորէն պիտի ըլլայ հայկական։ Եթէ այդպէս չըլլայ, ապա Հայաստանը չի կրնար գոյատևել առանց Արցախի»,- նշեր է Շանթ Չարչաֆեանը։