Շուշիի ազատագրումէն յետոյ Ստեփանակերտի, ինչպէս նաեւ Աղդամին հարեւան բնակավայրերու անվտանգութիւնն ապահովելու նպատակով Արցախի ինքնապաշտպանութեան ուժերուն առջեւ խնդիր դրուեցաւ վերացնել Աղդամի ռազմական հենակէտերը, ուրկէ թշնամին պարբերաբար հրանօթներով եւ «Գրադ» կայանքներով կը հրետակոծէր հայկական բնակավայրերը։ Ամեն ինչէն բացի, Աղդամը նաեւ կապային կարեւոր հանգոյց էր։
Այսպիսով Ատրպէյջանական այդ հենակէտի ոչնչացման խնդիրը օր օրի աւելի կը հասունանար եւ հայկական ուժերը Քարվաճառի ու Մարտակերտի ազատագրումէն յետոյ, ձեռնամուխ եղան Աղդամի ազատագրման։ 1993 թուականի ամռան Արցախի ինքնապաշտպանական ուժերը քանի մը ուղղութիւններով սկսեցան Աղդամը շրջապատող հենակէտերու լռեցման լայնածաւալ գործողութիւնը: Բուն քաղաքը հայկական ուժերը գրոհեցին 4 անգամ, սկսելով Յունիսի 12-էն եւ միայն Յուլիսի 23-ին ազատագրեցին մեր պատմական հայրենիքի եւս մէկ կտորը հանդիսացող Ակնա (Աղդամ) քաղաքը: Քաղաքի գրաւումը հնարաւորութիւն տուաւ վճռական հարուած հասցնելու թշնամիին` առաջին հերթին կոտրելով անոր դիմադրողական ոյժը:
Ինչպէս տեղին կը նշէ պատմաբան Էդիկ Մինասեանը,-«Թշնամիի անկումը սկսեցաւ Աղդամով»: