Լուսանկարում պատկերված է Գանձակի (Ելիզավետպոլի) հայուհի՝ XX դարի սկզբին (մոտ 1914 թ.) տարածված հայկական ավանդական տարազով։ Այս հագուստային համալիրը բնորոշ էր Արցախի և Ուտիքի հայկական բնակավայրերի կանանց։
Կնոջ գլխազարդը բաղկացած է հատուկ կառուցվածքից՝ գլխին ամուր նստող կապից և ստորին քողից, որը ծածկում է բերանն ու կզակը՝ խորհրդանշելով համեստությունն ու ամուսնացած կնոջ ընտանեկան կարգավիճակը։
Տարազը մուգ գույնի, ազատ ձևվածքով զգեստ է՝ կրծքի հատվածում նուրբ ծալքերով։ Թիկնոցի և թևքերի վրա նկատելի են հայկական ավանդական զարդանախշերով ասեղնագործություններ։
Հատուկ ուշադրության է արժանի արծաթյա լայն գոտին՝ մեծ, նախշազարդ ճարմանդով, որը հայկական կանացի տարազի կարևոր բաղադրիչներից էր և հաճախ փոխանցվում էր սերնդեսերունդ։
Հայուհին ձեռքին պահում է ավանդական խոշոր ուլունքներով աղոթամալա (չոթք), որն արտացոլում է ժամանակի հոգևոր և մշակութային ավանդույթները։