Կ․Պոլսի Սուրբ Փրկիչ հիվանդանոցը պատմականորեն հայկական կարևոր հաստատություն է։ Սակայն այսօր այնտեղ հայկական ներկայությունը գրեթե չի զգացվում, իսկ հիվանդների մեծ մասը այլ համայնքների ներկայացուցիչներ են։
Այս իրողությունը հարց է առաջացնում՝ արդյո՞ք հայկական համայնքային հաստատությունները դեռևս կատարում են իրենց պատմական առաքելությունը։
Այդուհանդերձ, մնում է դառը, բայց խորհրդանշական մի միտք․ «Եթե ոչ հիվանդանոցը, գոնե ծերանոցը դեռ մեզ է պատկանում»։