Հյուսիսային Կարոլինայում ձևավորվում է հայկական նոր կենտրոն
Ամերիկայի առաջատար համալսարաններից մեկում՝ Դյուկում, հայկական ինքնությունը նոր շունչ է ստանում։ Մի գաղափարից սկսված նախաձեռնությունը վերածվեց համայնքային շարժման, որը ոչ միայն միավորում է ուսանողներին, այլև բարձրաձայնում պատմական հիշողության կարևորությունը։
2024 թվականին Դյուկ համալսարանի ուսանող Վինսենթ Հովսեփյանը, Լոս Անջելեսից եկած երիտասարդ, որոշեց անել այն, ինչ մինչ այդ ոչ ոք չէր արել՝ ստեղծել հայկական ուսանողական կազմակերպություն համալսարանում։
Ճանապարհը հեշտ չէր։ Ամիսներ շարունակ նա և իր համախոհը՝ Մեդիսոն Միքայելյանը, անցնում էին բարդ վարչական գործընթացների միջով՝ նպատակ ունենալով հաստատել հայկական ներկայությունը համալսարանում։
Եվ վերջապես՝
2026 թվականի հունվարին “Armenians at Duke” կազմակերպությունը պաշտոնապես ճանաչվեց դառնալով համալսարանի պատմության մեջ առաջին հայկական ուսանողական միությունը։
«Փոքր Հայաստան»՝ մեծ արձագանքով
Պաշտոնական ճանաչումից առաջ անգամ կազմակերպությունը արդեն գործի էր անցել։
2025 թվականի դեկտեմբեր
Միջոցառում՝ “Little Armenia”
Այս առաջին միջոցառումը դարձավ մշակութային տոն՝
- հայկական ուտեստներ
- երաժշտություն
- պատմություն
Ավելի քան 70 մասնակից* մասնակցեց՝ ծանոթանալով հայկական մշակույթին և ավանդույթներին։
Այսօր կազմակերպությունն ունի շուրջ 30 անդամ, և համագործակցելով Հյուսիսային Կարոլինայի պետական համալսարանի հայկական ուսանողական ասոցիացիայի հետ՝ դարձել է տարածաշրջանի հայկական ուսանողական կյանքի կենտրոն։
Դյուկի և Դարհեմի տարածքում ձևավորվում է մի նոր հարթակ, որտեղ երիտասարդները ոչ միայն պահպանում են իրենց ինքնությունը, այլ նաև կիսվում են այն ուրիշների հետ։
Ապրիլի 24․ հիշողություն և պայքար
Դյուկ համալսարան, Գուդսոն մատուռ
2026 թվականի ապրիլի 24
Հայերի Ցեղասպանության զոհերի հիշատակի միջոցառման շրջանակներում կազմակերպությունը կրկին միավորեց համայնքը՝ այս անգամ ավելի լուրջ և հուզիչ առիթով։
Ավելի քան 45 ուսանող, դասախոս և համայնքի անդամ հավաքվեց մոմավառությամբ հիշատակի երեկոյի համար։
Միջոցառումը ներառում էր՝
- լուռ հարգանքի տուրք
- անձնական վկայություններ
- ելույթներ Հայաստանի աջակցության կոչերով
Սա պարզապես հիշատակի արարողություն չէր։ Սա նաև հարթակ էր՝ խոսելու, հիշեցնելու և պահանջելու արդարություն։
“Armenians at Duke”-ը ապացուցում է, որ նույնիսկ հազարավոր կիլոմետրեր հեռու հայրենիքից, հայկական ինքնությունը կարող է ոչ միայն պահպանվել, այլ նաև զարգանալ։
Այս երիտասարդները չեն մոռանում պատմությունը։ Նրանք այն վերածում են գործողության՝
մշակույթի միջոցով,
կրթության միջոցով,
հիշողության միջոցով։
Դյուկում սկսված այս նախաձեռնությունը ցույց է տալիս մի պարզ ճշմարտություն՝
Հայկական պատմությունը շարունակվում է այնտեղ, որտեղ կա մեկը, ով պատրաստ է այն պատմել։
Եվ այսօր այդ պատմությունը հնչում է նաև Հյուսիսային Կարոլինայում։