18-րդ դարուն վերագրուող հայկական արցախեան գորգը վաղ շրջանի գորգագործութեան բացառիկ նմոյշներէն մէկն է։ Ան կ’առանձնանայ բնական ներկերու գործածութեամբ, հնագոյն զարդանկարային լուծումներով եւ ներդաշնակ, կենդանի գունային հորինուածքով։
Գորգին կեդրոնը տեղադրուած է տպաւորիչ մեդալիոն մը, որ շրջապատուած է ոլորուն պոչերով պատկերուած չորս խոշոր կարիճներով։ Այս հնագոյն պաշտպանական (ապոտրոպայական) խորհրդանիշները ներդաշնակօրէն միաձուլուած են երկրաչափական հորինուածքին՝ ստեղծելով վաղ շրջանի արցախեան գորգագործութեան յատուկ բացառիկ պատկերային լեզու։ Նման կարիճային պատկերներ հայկական վաղ գորգերուն մէջ հազուադէպ կը հանդիպին եւ կը նկատուին անոնց ամէնէն արժէքաւոր առանձնայատկութիւններէն։
5 ֆութ 3 մատնաչափ × 10 ֆութ 4 մատնաչափ (մօտաւորապէս 160 × 315 սմ) չափերով այս գորգը կը վկայէ հայկական գորգագործութեան բարձր արուեստին, խորհրդանշական մտածողութեան եւ Արցախի հարուստ մշակութային ժառանգութեան մասին։