1915 թուականի բռնագաղթի օրերուն բացայայտուեցաւ Կարինի հայութեան կուտակած մեծ հարստութեան իրական չափը։ Պատմական աղբիւրներու համաձայն՝ հազարաւոր ընտանիքներ իրենց ոսկին, թանկարժէք իրերը եւ ունեցուածքը փորձեցին փրկել տեղահանութեան ճամբուն, սակայն անոնց մեծ մասը կողոպտուեցաւ կամ խլուեցաւ թուրքերու եւ քիւրտերու կողմէ։
Չնայած կրած հսկայական կորուստներուն՝ բազմաթիւ հայ ընտանիքներ իրենց ունեցած միջոցներուն շնորհիւ կրցան փրկագին վճարել եւ հասնիլ Ուրֆա, Սուրուճ, Հալէպ եւ Մոսուլ՝ խուսափելով մահէն։ Անոնք յետագային դարձան Հայերու ցեղասպանութեան սարսափներու կենդանի վկաները՝ փոխանցելով ապագայ սերունդներուն Օսմանեան կայսրութեան մէջ իրականացուած ոճրագործութիւններու մասին յիշողութիւնները։