Կիրակի՝ մայիսի 10-ի երեկոյան, Աթենքի քաղաքապետարանի Բարեկամության սրահում տեղի ունեցավ Հայերի ցեղասպանությանը զոհերին, նվիրված գեղարվեստական միջոցառում՝ կազմակերպված Հունաստանի հայերի միության
Արեւմտյան Հայաստանի հայ մտավորական Օհաննես Քըլըչդաղը իր վերջին հրապարակման մեջ անդրադարձել է Հայերի ցեղասպանության հիշողության, քաղաքականության և ժամանակակից Հայաստանի դիրքորոշումների
1921 թվականի դեկտեմբերի 15-ին գրված մի նամակ այսօր արժեքավոր պատմական վկայություն է համարվում՝ բացահայտելով Կիլիկիայի հայության տեղահանության և Լիբանանում նրանց
Հյուսիսային Կարոլինայում ձևավորվում է հայկական նոր կենտրոն Ամերիկայի առաջատար համալսարաններից մեկում՝ Դյուկում, հայկական ինքնությունը նոր շունչ է ստանում։ Մի գաղափարից
https://www.facebook.com/share/p/1JwwCHY3Ce Արևմտյան Հայաստանի հողերը շարունակում են շնչել հիշողությամբ։ Տասնամյակներ անց անգամ, երբ պատմության փոշին փորձում է ծածկել անցյալը, այն նորից
**Լռությունը, որ դեռ չի մարում․ Դերսիմ 1938-ի ծանր ժառանգությունը** Պատմությունը երբեմն չի ավարտվում անցյալում։ Այն շարունակում է ապրել մարդկանց հիշողության
Նյու Յորքի Թայմս Սքվերում ապրիլի 26-ին հարյուրավոր մարդիկ հավաքվել էին՝ նշելու հայերի ցեղասպանության 111-րդ տարելիցը։ Միջոցառումը կազմակերպվել էր «Վարդանի ասպետներ
Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում հայերի ցեղասպանության 100-ամյակին նվիրված հուշարձանի ոչնչացումը լայն արձագանք է ստացել՝ դիտարկվելով ոչ միայն որպես մշակութային կորուստ, այլև
Մայիսի 4-ը տարբեր մեկնաբանություններով դիտարկվում է որպես Դերսիմի իրադարձությունների շրջադարձային օրերից մեկը, երբ 1937 թվականի այդ օրը Թուրքիայի կառավարության որոշմամբ
Հայերի ցեղասպանությունը անցյալում կատարված մի՞ գործողություն է, թե՞ այն ներկա է։Ցեղասպանության ժխտման դեմ պայքարը իմաստ ունի միայն այն դեպքում, եթե
